دریاچه اورمیه پس از پشت سر گذاشتن ماه‌های گرم سال و فرونشست تبخیر‌های شدید تابستانه، پاییز سال ۱۴۰۵ را با آماری متفاوت و افزایشی در تراز و حجم آب آغاز کرده است. ارقام رسمی ثبت‌شده در ایستگاه‌های سطح‌سنجی حاکی از جهش تراز نسبت به سال‌های بحرانی اخیر است؛ با این حال، کارشناسان و مدیران متولی حوزه آب و محیط زیست معتقدند این ارقام هرچند امیدبخش و حیاتی‌اند، اما نباید به معنای پایان کار احیا تلقی شوند، زیرا ثبات نگین فیروزه‌ای وابسته به اجرای دقیق اسناد بالادستی، مهار توسعه افسارگسیخته کشاورزی و مدیریت منابع ورودی است.

یوسف غفارزاده، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان‌شرقی، در تشریح آخرین وضعیت فنی دریاچه اورمیه بر اساس داده‌های ایستگاه‌های پایش اظهار کرد: بر اساس آخرین نتایج سطح‌سنجی انجام‌شده در ۱۹ مهرماه، تراز آب دریاچه ارومیه به ۱۲۷۰.۵۸ متر رسیده است.

وی با اشاره به سایر مولفه‌های هیدرولوژیکی دریاچه افزود: در همین تاریخ، وسعت پهنه آبی دریاچه حدود یک‌هزار و ۹۴۶ کیلومترمربع ثبت شده و حجم آب موجود در آن نیز به حدود ۲.۵۲ میلیارد مترمکعب برآورد شده است.

غفارزاده در ادامه به مقایسه این آمار با شاخص استاندارد زیست‌محیطی پرداخت و تصریح کرد: تراز اکولوژیک دریاچه اورمیه ۱۲۷۴.۱۰ متر تعریف شده است؛ بنابراین، سطح کنونی آب دریاچه همچنان ۳.۵۲ متر (معادل ۳۵۲ سانتی‌متر) پایین‌تر از تراز اکولوژیک قرار دارد و فاصله معناداری با نقطه مطلوب وجود دارد.

مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان‌شرقی ادامه داد: با وجود این فاصله قابل‌توجه تا تراز اکولوژیک، زمانی که تراز فعلی را با حداقل تراز ثبت‌شده تاریخی آن یعنی ۱۲۶۹.۵۱ متر مقایسه می‌کنیم، شاهد افزایش حدود ۱.۰۷ متری معادل ۱۰۷ سانتی‌متر هستیم که نشان‌دهنده یک جهش تراز نسبت به کف بحرانی است.

وی همچنین به تغییرات وضعیت پهنه آبی نسبت به سال گذشته اشاره کرد و گفت: بررسی داده‌های سطح‌سنجی نشان می‌دهد وسعت دریاچه ارومیه در مقایسه با مدت مشابه سال قبل بیش از یک‌هزار و ۴۷۰ کیلومترمربع افزایش یافته و حجم آب آن نیز حدود ۲.۲۶ میلیارد مترمکعب بیشتر شده است. با این حال تأکید ما این است که با وجود افزایش همزمان تراز، وسعت و حجم آب، سطح این پهنه آبی همچنان فاصله قابل‌توجهی با تراز اکولوژیک دارد و نباید از الزامات حفاظتی غافل شد.