روستای قره‌قیه دشتی بزرگ در بین کوه‌های بلند است. شاه‌بلاغی سرچشمه‌ی رود این دشت است که با گل‌های زردش معروف است. دامنه‌ی این دشت به سبب داشتن علوفه‌ی کافی محل اتراق ایلات کوچنده است. قره‌قیه گرچه از تبریز زیاد دور نیست، ولی دارای آب و هوای مطبوع و گاه سرد است.