ابراهیم خسروشاهی، رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی زنجان، درباره وضعیت آمبولانس‌های خارج از چرخه عملیاتی، اظهار کرد: آمبولانس‌های اورژانس از نظر نیاز به تعمیر در سه گروه قرار می‌گیرند؛ بخشی نیازمند تعمیرات جزئی هستند، گروهی به تعمیرات اساسی نیاز دارند و بخشی نیز به‌دلیل غیرقابل‌تعمیر بودن یا نداشتن صرفه اقتصادی برای تعمیر، باید از چرخه خارج شوند.

وی افزود: پیش از ایام جنگ، شماری از آمبولانس‌ها در نقاط مختلف مستقر و دپو شده بودند که این موضوع برای برخی این تصور را ایجاد کرد که آمبولانس‌ها بدون استفاده باقی مانده‌اند؛ در حالی که آمبولانس‌های معیوب پس از خروج از چرخه، با خودروهای دیگر جایگزین می‌شوند و این خودروها ثابت و بلااستفاده نیستند.

رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی زنجان با اشاره به استهلاک بالای ناوگان اورژانس گفت: آمبولانس‌ها به‌دلیل تردد مداوم، ماموریت‌های پرتعداد، تصادفات و فرسودگی، بیش از خودروهای معمولی در معرض خرابی قرار دارند و عمر مفید آن‌ها نیز محدود است.

خسروشاهی تصریح کرد: بخش عمده آمبولانس‌های دپو شده، شامل بیش از 30 دستگاه، غیرقابل تعمیر یا فاقد صرفه اقتصادی برای تعمیر هستند. این خودروها عمدتاً مربوط به سال‌های 2006، 2007 و حداکثر 2009 میلادی هستند و به‌دلیل فرسودگی بالا، حتی پس از تعمیر نیز کارایی لازم را نخواهند داشت.

وی با بیان اینکه محدودیت‌هایی برای اسقاط آمبولانس وجود داشت، خاطرنشان کرد: به‌دلیل ممنوعیت اسقاط آمبولانس‌ها، امکان خروج رسمی این خودروها از چرخه فراهم نبود، اما اخیراً روزنه‌هایی در این زمینه ایجاد شده است و در صورت صدور مجوز اسقاط، آمبولانس‌های فاقد ارزش تعمیر به‌طور کامل از ناوگان خارج خواهند شد.

رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی زنجان ادامه داد: از آبان‌ماه سال 1403 تاکنون، تعمیر اساسی 31 دستگاه آمبولانس انجام شده است.

هزینه تعمیر اساسی هر آمبولانس با نرخ‌های فعلی بین دو تا چهار میلیارد تومان است.

وی اضافه کرد: در این مدت، 66 دستگاه آمبولانس نیز تحت تعمیرات جزئی قرار گرفته‌اند که هزینه حداقلی تعمیر هر دستگاه، حتی بدون در نظر گرفتن تعویض روغن، لنت و اقلام مصرفی، بین 600 تا 700 میلیون تومان است.

خسروشاهی با تأکید بر سنگین بودن هزینه نگهداری ناوگان آمبولانس، گفت: هزینه تعمیر و نگهداری آمبولانس‌ها بسیار بالاست و با وجود اقدامات انجام‌شده، همچنان نیاز جدی به نوسازی ناوگان وجود دارد.

وی بیان کرد: طی دو سال گذشته 14 دستگاه آمبولانس جدید به مجموعه اورژانس زنجان افزوده شده است، اما با وجود این افزایش، استان دست‌کم به همین تعداد و حتی بیشتر آمبولانس نیاز دارد.

رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی زنجان در پاسخ به پرسشی درباره راه‌اندازی اورژانس بانوان در استان، اظهار کرد: برای ایجاد یک پایگاه اورژانس بانوان، باید نیروی انسانی زن در دو بخش تکمیل شود؛ نخست نیروهای مرکز ارتباطات و پیام و سپس تکنسین‌های عملیاتی پایگاه.

وی افزود: در حال حاضر، تعداد نیروهای زن اورژانس استان برای تکمیل این ساختار کافی نیست و در بخش‌هایی که به نیروی بیشتری نیاز است، ناچار به استفاده از نیروهای مرد هستیم. برای راه‌اندازی پایگاه استاندارد، حداقل به حدود 25 نیروی زن نیاز داریم، اما تعداد فارغ‌التحصیلان بومی رشته‌های مرتبط پاسخگوی این نیاز نیست.

فوریت‌های پزشکی که در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی پیوسته تحصیل می‌کنند، بومی استان زنجان نیستند و پس از پایان تحصیل نیز الزاماً در استان باقی نمی‌مانند؛ از این رو، نیروی مورد نیاز برای توسعه اورژانس بانوان تامین نشده است.

وی با اشاره به الگوهای اجرایی اورژانس بانوان در دیگر استان‌ها بیان کرد: در برخی استان‌ها همچون گیلان، پایگاه‌های اورژانس با حضور کامل نیروهای زن، شامل تکنسین و راننده آمبولانس، فعالیت می‌کنند، اما فراهم شدن چنین مدلی در زنجان به‌دلیل محدودیت نیروی انسانی و ملاحظات فرهنگی، در شرایط فعلی امکان‌پذیر نیست.

رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی زنجان افزود: در تبریز یک پایگاه اورژانس بانوان فعال است که دو تکنسین زن در بخش درمان حضور دارند، اما راننده آمبولانس مرد است.

در صورت تامین نیرو، امکان اجرای مدلی مشابه برای پوشش نقاط مشخصی از شهر زنجان وجود دارد، اما این پایگاه نمی‌تواند همه شهر، ماموریت‌های جاده‌ای و سایر مناطق را پوشش دهد.