



به گزارش آذروطن، اسماعیل الهیاری با تشریح وضعیت مزارع در سال زراعی جاری و با بیان اینکه بهرهگیری از مدیریت علمی مزرعه و جایگزینی ارقام اصلاحشده، موجب ارتقای تابآوری تولید در برابر تنشهای محیطی و کمآبی شده است گفت: علیرغم محدودیتهای منابع آبی و فشارهای اقلیمی، اتخاذ استراتژیهای مدیریتِ صحیح مزرعه و بهینهسازی الگوی مصرف آب، مانع از افت عملکرد کمی و کیفی در اراضی زیر کشت شده است.
وی افزود: با جایگزینی ارقام هیبرید T۶، S۳۰۰ ،T۶ ،S۴۰۰ به جای ارقام بومی، شاهد جهش قابلتوجهی در شاخصهای بهرهوری بودهایم؛ بهگونهای که عملکرد در هکتار این ارقام به بیش از ۴ تن رسیده است.
وی به ابعاد اقتصادی تولید این محصول اشاره کرد و گفت: توسعه سطوح زیرکشت آفتابگردان آجیلی در این شهرستان، با تکیه بر مزیت نسبی منطقه و استقبال بالای بازار مصرف، به یکی از محورهای درآمدزایی کشاورزان تبدیل شده است.
الهیاری با بیان اینکه خدمات آموزشی و ترویجی کارشناسان جهاد کشاورزی تا مرحله نهایی برداشت ادامه دارد، خاطرنشان کرد: با توجه به ارزش افزوده بالای ارقام هیبرید آجیلی، افزایش عملکرد در واحد سطح تأثیر مستقیمی بر بهبود معیشت بهرهبرداران بخش کشاورزی شهرستان دارد. برداشت محصول از نیمه مردادماه آغاز شده و با نظارت مستقیم کارشناسان در تمامی مراحل، تا شهریور ماه تداوم خواهد داشت.
وی نیز با تحلیل تخصصی علل این موفقیت، به آسیبشناسی ارقام محلی پرداخت و گفت: ارقام بومی به دلیل حساسیتهای بالای فیزیولوژیک، از جمله پدیدههایی نظیر خوابیدگی، شکستگی ساقه، پوکی دانهها و همچنین حساسیت مفرط به بیماریهای قارچی، عملاً توجیه اقتصادی خود را از دست داده بودند.
مریم فرزانیان، تأکید کرد: ارقام هیبرید معرفیشده، با بهرهگیری از ویژگیهای ژنتیکی برتر، علاوه بر کوتاه کردن طول دوره رشد ، مقاومت بالایی در برابر تنشهای محیطی از خود نشان داده و با تقاضای بالای بازار، مدلهای کشت سنتی را به سمت اقتصادِ بهرهور تغییر دادهاند.
وی با اشاره به آمار این حوزه اظهار کرد: در حال حاضر سطح زیر کشت آفتابگردان در این شهرستان در حدود ۲ هزار هکتار بوده و در حدود ۸۰۰ نفر به صورت مستقیم در فرآیند کاشت، داشت و برداشت محصول آفتابگردان در این شهرستان اشتغال دارند.
وی رعایت دقیق تناوب کشت زراعی را به عنوان یکی از اصول مدیریت تلفیقی زراعت برشمرد و افزود: تناوب آفتابگردان با غلات به عنوان یک راهکار پیشگیرانه در مدیریت آفات و بیماریها می باشد.
وی افزود: توان اکولوژیک منطقه، امکان بهرهوری مضاعف از اراضی را از طریق کشت دوم فراهم کرده است که این امر در راستای افزایش ضریب بهرهوری اراضی آبی، یک ضرورت فنی محسوب میشود.


